De hond van de buren blaft

De hond van de buren blaft
waf waf
de hond van de buren blaft

Het is eigenlijk geen hond
maar ‘n gedrocht
van een worst
op pootjes
met een vieze natte snuit
en hele kleine
gemene schele gele oogjes

De hond van de buren blaft
waf waf
de hond van de buren blaft

De buurvrouw liet hem meestal uit
dan zeek en scheet die in de tuin
van de koning en de koningin
die het ook niet konden helpen dat
die tuin voor dat soort gedrochten
niet hermetisch afgesloten was

De hond van de buren blaft
waf waf
de hond van de buren blaft

Ik had de buren al een tijd niet meer gezien
het was een dag of tien
geleden
dat we samen door het Zuiderpark reden
met de hond van de buren
aan het stuur van de buurman

De hond van de buren blaft
waf waf
de hond van de buren blaft

Ik weet niet wat er is gebeurd
of hoe het is gegaan
Ik heb er nix over gehoord
ik heb het nergens zien staan

De hond van de buren blaft
waf waf
de hond van de buren blaft

Het regent heel hard
de buren zijn dood
en ik schrijf dit gedicht
met hun hond op schoot

Waf waf

Alexander Franken
www.Alexanderen.nl

Méér straatverhalen voor het oprapen over een plek in het Zeeheldenkwartier.

Straatverhalen: Toussaintkade – Uitgekleed ook schitterend

Frisgewassen en gladgeschoren koestert de Toussaintkade zich in het ochtendlicht. De overvloedige regens van begin september spoelden de kade schoon, de motorzagen van de gemeente velden de bomen. En zo ligt het mooiste randje van het Zeeheldenkwartier er ineens genadeloos kaal bij.

Straatverhalen: Drukke bedoening

Duurzaam duurt het langst. Of hoe zeg je dat ook alweer. Eerlijk is eerlijk, in een zeer dichtbevolkte stadswijk als het Zeeheldenkwartier is de fiets het ideale vervoermiddel. Deze vervuilt onze lucht niet, houdt je in conditie en is – niet in de laatste plaats – nog praktisch ook.

Straatverhalen: Bijzondere buren

Deze opmerkelijke buren verspreiden andere geluiden dan het gezang van de groengele kanariepiet, het gemiauw van de schootpoes of het geblaf van de brave hond van het baasje. We hebben het vooral over gekraai en gemekker, geknor en gehinnik.

Straatverhalen: Een nieuwe dag

Zonsopkomst, zonsondergang. Het werk gaat door, ook in het nieuwe jaar. De eerste vierkante ‘orac-places-to-be’ tekenen zich in de straten af. Kades zijn afgebakend met nette en lelijke hekwerken.

Straatverhalen: De Ster van het Zeeheldenkwartier

Als de zon langzaamaan achter de huizen en horizon verdwijnt en plaatsmaakt voor het kunstmatige straatlantaarnlicht, gaat mijn blik er als vanzelf naartoe. Ooit geïnspireerd door de Notre Dame in Parijs, prijken de twee torens van Onze-Lieve-Vrouwe-Onbevlekt-Ontvangen, oftewel de Elandkerk, dominant over ons Zeeheldenkwartier.

Straatverhalen: Oud versus Nieuw

Het geluid aan de Kortenaerkade nummer 1 is weer terug op haar normale niveau. Geen afbreekgeluiden meer of opbouwend getimmer, gehamer en geklop. Het aangezicht is weldegelijk veranderd. De kade is deels in een nieuw jasje gestoken.